Մի քիչ ֆուտբոլային

Այսօր տրամադրությունս ֆուտբոլային է:Հիմա շատերը լավ ուրախացան ֆուտբոլի անունը կարդալով:   Ֆուտբոլով ապրում են, այո, ֆուտբոլով շնչում են ու նույնիսկ հիվանդանում են: Հիմա շատերը հենց այդ հիվանդությամբ են տառապում:

Մի օր ֆուտբոլը կդադարի գոյություն ունենալ, բայց դրանից առաջ արդեն իսկ գոյություն չի ունենա աշխարհը: Չեմ հիշում` ում խոսքերն են, բայց ինձ թվում է ճշմարտացի են:

Ֆուտբոլ, ֆուտբոլ, ֆուտբոլ:Ամենուր դիտում են, խաղում են, երկրպագում են:Հիմա դա նորաձև է դարձել:Մանավանդ աղջիկների մոտ եմ այս տենդենցը նկատում:Բոլորը անկախ տարիքից, զբաղմունքից սկսել են ֆուտբոլ սիրել:Մի տեսակ մոդայիկ է դարձել:

Խոսքս իհարկե չի վերաբերվում իսկական ֆանատներին, ովքեր ամեն կերպ երկրպագում են այս կամ այն թիմին:Պարզապես նորից անցնելու եմ իմ չսիրած երևույթին`

Անչափ շնորհակալ եմ

Շնորհավորանքները դեռ չեն դադարում:Բոլորիցդ շնորհակալ եմ,հատկապես նրանցից, ովքեր անկեղծ շնորհավորում ու բարեմաղթանքներ են ասում:Ապրեք դուք բոլորդ էլ:Սիրում եմ ձեզ:

Այնքան լավ բաներ են ասել ինձ, որ չկարողացա այս մասին չգրել (թեև որոշել էի համեստություն անել այս անգամ:Դ ):

Դե լավ, որ ասել եմ, մինչև վերջ կասեմ` ուսանողների միջազգային օրվա առիթով ես դարձա 2010 թվականի արևելագիտության ֆակուլտետի լավագույն ուսանողը:Ինչի համար էլ պարգևատրվեցի ԵՊՀ ուսանողական խորհրդի մեդալով:

Շնորհակալ եմ նաև իմ հարազատ բուհից` ԵՊՀից,Ուսանողական խորհուրդից և իմ բոլոր ընկերներից, որ կողքիս են:

Տրվում է Արևելագիտության ֆակուլտետի 2-րդ կուրսի ուսանողուհի Եղիազարյան Դիանային, առ այն, որ նա պարգևատրվել է ԵՊՀ ուսանողական խորհուրդի մեդալով:

«Ուսանող 2010» մրցանակաբաշխություն