Շնորհավոոոոոր ծնունդդ, Արմենիքս!!!

Այսօր մի տարեկան ճստլոյի ծնունդն է` իմ Արմեիքսի` հայկական առաջին միկրոբլոգային համակարգի:Մեկ անգամ ևս կասեմ` սիրում եմ նրան, պուպուշ, համով, խելացի, մաքուր, աչք շոյող, ժպտերես ամենակարևորը  հայատառ, սիրուն, ինտելեկտով զինված այդ կայքին: Ինձ համար ինքը շատ օրիգինալ մի երևույթ է:Ունի արդեն 1000ից ավել օգտվող, ի դեպ նրանց թիվը օրեցօր շատանում է: Իսկ ամենակարևորը սիրում եմ այնտեղի մթնոլորտը, այն միջավայրը, որ ստեղծել են բարի ու սմայլիկաշատ մարդիկ: Անպայման գրանցվեք, հաստատ չեք փոշմանի:

Ի դեպ ինձ էլ չմոռանաք հետևել` DIANA   

Իսկ Արմենիքսի ծնունդը շնորհավորող և նրա մասին պոստեր կարող եք կարդալ օգտվողների գրառումներում հետևյալ հղումներով`

http://www.armjournalist.com/2011/04/armenix-1-year/#comment-57

http://blog.papikyan.biz/?p=1618

http://www.azatyan.info/2011/04/blog-post_16.html

http://blog.bit.am/?p=107

http://dzukik.wordpress.com/2011/04/16/armenix/

http://arxangelo.info/armenix/#comment-164

http://www.armblog.net/2011/04/blog-post_15.html

Վստահ եմ, որ դեռ կլինեն Արմենիքսի ծնունդը իրենց բլոգում շնորհավորողներ:) Շատ տոնական տրամադրությամբ` Արմենիքսի օգտվող` DIANA, չաո

Գարուն է, ու…. հրաշալի է

Այսօր նայեցի բլոգիս օրացույցին ու շատ մեծ հիասթափությամբ նկատեցի, որ գարնանը դեռևս ոչ մի փոստ չեմ արել:   Այնքան տխրեցի:

Գարնան առաջին տասնօրյակն այքան բուռն անցավ, որ ժամանակս չէր հերիքում ամեն օր տպավորություններովս ու մտքերովս կիսվեի:Այնինչ այնքան բան ունեի ասելու, իմ դրական մտքերով ձեզ էլ ուրախացնելու:Չնայած անընդհատ գլխումս հետաքրքիր գրառումներ էին պտտվում:Մի պահ անգամ այն տպավորություն էր, որ մտքիս մեջ եմ սկսել բլոգս վարել:Ճ

Գարուն է, ու   հրաշալի է:Արդեն տասը օր է, ինչ շատ լավ զգացողությունների մեջ եմ : Չեմ ուզում օրերն անցնեն, իսկ նրանք շատ արագ են անցնում, հիշեցնելով, որ շուտով միջանկյալ քննաշրջանը կսկսվի, ինչ տխուր է, չեն թողնում գարունը վայելեմ:

Իսկ երեկ ինձ շատ հաճելի անակնկալ մատուցեցին: Արմենիքսի օգտվողները ու արդեն իմ վիրտուալ ընկերները մի լավ գովազդել էին, այսպես ասած` փիառել էին բլոգս:Ու ես այսքանից հետո ինչպե՞ս կարող եմ չգրել ամեն օր:Շատ շնորհակալ եմ բոլորիցդ:

Բլոգերներից մեկն անգամ անդրադարձ էր արել իմ բլոգին իր բլոգում  Դա կարող եք տեսնել այ այստեղ: Իսկ մեկ այլ բլոգ էլ ստեղծված է մեր բլոգների առաջխաղացման համար`  http://online-attack.blogspot.com

Հա, մեկ էլ մի բանաստեղծություն է անընդհատ պտտվում մտքումս, արդեն մի քանի օր է այդ հատվածն եմ հիշում: Իմ Տերյանից է, երևի շատերի սիրելին էլ է:

………………………………………………………..

Դուրս ելա տխուր մենության բանտից.
Պայծառ աչքերըդ ողջունում են ինձ,
Եվ ես չեմ կարող իմ ճիչը պահել։
Բացել ես իմ դեմ ոսկեղեն հեռուն,
Ծաղկել ես սարո՛ւմ, անտառո՛ւմ, արտո՛ւմ,
Ուրիշ երգեր են հնչում իմ սրտում —
Ողջո՛ւյն քեզ, արև, ողջո՛ւյն քեզ, գարուն…

Եվ սա`

……………………………………………

— Շուրջըս վառված է մի անուշ տագնապ,
Մի նոր հուզում է սիրտըս մրրկում…
Անտես զանգերի կարկաչն եմ լսում,
Ւմ բացված սրտում հնչում է մի երգ.
—Կարծես թե մեկը ինձ է երազում,
Կարծես կանչում է ինձ մի քնքուշ ձեռք…

Այնքան եմ ուզում, որ այս գարնանը վատ բաներ չպատահեն:Սիրում եմ գարունը, նրա ոգին ու ամեն ինչը:Սիրում եմ բնությանը, նա էլ ինձ է սիրում, ես գիտեմ:Միակ մտավախությունս գարնան հանդեպ այն է, որ այս շրջանը հիվանդություններ սրացման շրջանն է:Չեմ ուզում, որ ինձ  հարազատ մարդկանց վատ բան պատահի: Հուսով եմ ու հավատում եմ….մել էլ վերջակետ չեմ դնում