Ամփոփելով ամառս
Երկու ամիս հանգիստ. անում էի ինչ ցանկանում էի,իսկ դա արդեն բավարար է հանգիստս կայացած համարելու համար:Հաճախ չէի մտածում ժամանակի, ուշանալու կամ ճիշտ ժամանակին դասի գնալու մասին. սա էլ երկրորդ առավելությունը:
Հասցրել եմ քաղաքից մի քանի անգամ բացակայել, ինչն անհրաժեշտություն է Երևանի շոգի ու աղմուկի պայմաններում:Կարծում եմ,որ իմ` մաքուր ու թարմ օդ շնչելու իրավունքն էլ այս ամառ չոտնահարվեց:Ի դեպ վերջերս Հայաստանի Հանրապետության Continue reading
Ես քեզ վստահում էի, այո վստահում էի ամբողջ հոգով… իսկ դու ի՞նչ արեցիր…. Դու առաջին մարդն էիր, ում ես առաջին անգամ ինձ համար շատ կարևոր գաղտնիք վստահեցի, իսկ դու հեռացար` քեզ հետ տանելով ինձ համար շատ կարևոր գաղտնիքը: Ու ամենավատր այն է,որ ես դա շատ ուշ հասկացա: Միայն այն ժամանակ նկատեցի,որ կողքիս չես, երբ քո կարիքը ամենից շատն էի զգում:Ես հիմարի պես կարծում էի, թե առաջվա նման մտերիմներ ենք, անբաժան ընկերներ: Կարծում էի,որ ժամանակը ոչինչ չի կարող անել ամուր ընկերության հարցում:Բայց արի ու տես,որ մեր ընկերության մասին միայն ես այդպիսի կարծիք ունեի: Դու գնացիր և քեզ համար բոլորովին ուրիշ շրջապատ գտար, նոր ընկերուհի….հիշում ե՞ս առաջ նրան էլ չէիր հավանում….. Գուցե հիմա էլ իմ մասին նման կարծիք ունես, գուցե այն ժամանակ էլ ես ինձ հիմար ու ձանձրալի համարել:Այո ձանձրալի եմ,որովհետև չեմ կարող Continue reading
