Շոկոլադապատ տրամադրություն

Շոկոլադի համաշխարհային օր……ջան… էլ ինչ ա պետք

Շոկոլադային երջանկություն` այ թե ինչ կասեմ ձեզ(ու կմաղթեմ բոլոր այս տողերը կարդացողներին): Քաղցր, որքան հնարավոր է, ցանկալի, որքան կարելի է ու անսպասելի, որքան մտքովդ կանցնի:Այսքան լավ զգացողություններ մեկ բանում` շոկոլադ…. ու ամեն ինչ ասված է: Հա դե լավ մի զարմացեք. էս շոկոլադի հոտից մի քիչ շոկոլադապատ տրամադրության մեջ եմ ընկել ու ի դեպ շոկոլադի մեջ շատ էլ հավեսա ապրելը, ba

Ասեմ, որ այս օրը տոնել եմ հավուր պատշաճի Շատ քաղցր էր, համով էր, շոկոլադային ու գունավոր, երազային ու չէի կշտանում Բայց ցավոք, թե բարեբախտաբար ասեմ, որ չեմ չարաշահել այն:

Ու ինչպես Շուշոկս է ասում` թեկուզ միայն շոկոլադի համար

Շնորհավոոոոոր ծնունդդ, Արմենիքս!!!

Այսօր մի տարեկան ճստլոյի ծնունդն է` իմ Արմեիքսի` հայկական առաջին միկրոբլոգային համակարգի:Մեկ անգամ ևս կասեմ` սիրում եմ նրան, պուպուշ, համով, խելացի, մաքուր, աչք շոյող, ժպտերես ամենակարևորը  հայատառ, սիրուն, ինտելեկտով զինված այդ կայքին: Ինձ համար ինքը շատ օրիգինալ մի երևույթ է:Ունի արդեն 1000ից ավել օգտվող, ի դեպ նրանց թիվը օրեցօր շատանում է: Իսկ ամենակարևորը սիրում եմ այնտեղի մթնոլորտը, այն միջավայրը, որ ստեղծել են բարի ու սմայլիկաշատ մարդիկ: Անպայման գրանցվեք, հաստատ չեք փոշմանի:

Ի դեպ ինձ էլ չմոռանաք հետևել` DIANA   

Իսկ Արմենիքսի ծնունդը շնորհավորող և նրա մասին պոստեր կարող եք կարդալ օգտվողների գրառումներում հետևյալ հղումներով`

http://www.armjournalist.com/2011/04/armenix-1-year/#comment-57

http://blog.papikyan.biz/?p=1618

http://www.azatyan.info/2011/04/blog-post_16.html

http://blog.bit.am/?p=107

http://dzukik.wordpress.com/2011/04/16/armenix/

http://arxangelo.info/armenix/#comment-164

http://www.armblog.net/2011/04/blog-post_15.html

Վստահ եմ, որ դեռ կլինեն Արմենիքսի ծնունդը իրենց բլոգում շնորհավորողներ:) Շատ տոնական տրամադրությամբ` Արմենիքսի օգտվող` DIANA, չաո

Անձրևային

Անձրևային տրամադրությունները շարունակվում են: Ինչ անեմ, էս անձրևը մտել ա ուղեղիս մեջ ու դուրս չի գալիս:Դե համ էլ նենց չի որ շատ եմ ուզում` դուրս գա.անձրևի մեռած եմ էլի:  Մի խոսքով այսօր դարակներս էի քրքրում ու գտա հին ամսաթերթերս, որտեղ տպագրվել եմ ժամանակին:Պարզվում ա էս պոստը հիմա գրող աղջիկը դեռ փոքրուց էլ անձրև սիրելու տաղանդա ունեցել իր մեջ :

Այդպես նստեցի ու սկսեցի վերընթերցել այդ թերթերն ու ամսագրերը:Միայն Արևածաղիկում մի քանի նյութ գտա, որոնք անձրևային էին:Սրանք փոքր ժամանակ եմ գրել, դե 13-14 տարեկանում:Չգիտեմ, ինձ թվում է այդքան էլ շատ բաներ չեն փոխվել:Էլի գրում էի անձրևի մասին, երազում ու ապրում: Տպագրվածս նյութերից երկուսը կարդացեք ներքևում:

Լուռ անձրև

Նստած եմ գրասեղանիս առջև:Գլուխս անգամ մի րոպե չեմ բարձրացնում ու չեմ նկատում շրջապատս:Կարծես ինչ-որ մի ներքին ձայն ինձ անընդհատ ասում է. «Դե, արագացրու, մի հապաղիր, վերջացրու դասերդ:Վայելիր ցերեկային լույսը ու թարմ ուժերով աշխատիր, որովհետև շուտով մութը կընկնի և չես հասցնի ավարտին հասցնել  գործերդ»:

Մի պահ ես կանգ առա:Ամեն ինչ շուրջս մռայլվեց ու տակավին թաղվեց խավարով:Միայն մի շղարշ էր, որ փռվել էր, և դեռ ինչ-որ առարկաների ուրվագծեր նկատելի էին:Նայեցի պատուհանին և տեղնուտեղը քարացա:Ամեն ինչ` պարզ ու մաքուր ցերեկը, ջինջ լույսն ու արևը