Նավը հեռանում է, և նրա հետ էլ աստիճանաբար հօդս են ցնդում վերջին հույսերս:Ես ինքս նրան ճանապարհ դրեցի, իսկ հիմա….
Նստած ափին ես միայն մի բան եմ մտածում, որ գուցե գա  մի օր, որ ես ափսոսամ արածիս համար, բայց հիմա չեմ ափսոսում:Հիմա միայն զգում եմ մայրամուտը, տեսնում հեռացող նավի ուրվագիծը` լուսավորված արևի վերջին շողերով: Անսահման է օվկիանոսը, իսկ նավը լողում է հեռու` անսահման հեռու:Րոպե առ րոպե, վայրկայան առ վայրկյան զգում եմ, որ հեռվանում է նա ինձանից, լողում ավելի ու ավելի հեռու:Երջանկություն եմ ցանկանում քեզ, անկեղծ. թեև չես հավատում, բայց դա այդպես է: Չգիտեմ` ինչ կպատահի քեզ հետ բաց օվկիանոսում, բայց ես այնուամենայնիվ քեզ բաց եմ թողել, լողա ու եղիր ազատ:

4 thoughts on “

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s