الحب

Երևի շատերը գիտեն, որ ապագա արաբագետ եմ, դե հետևաբար արաբերեն եմ սովորում: Եթե չգիտեք ասեմ` ահագին դժվար լեզու է:Բայց դե արաբերենի մասին չեմ խոսելու:   Վերջերս առաջին անգամ փորձեցի արաբերեն բանաստեղծություն թարգմանել հայերեն, բայց ոչ թե սովորական, այլ` այպես ասած գեղարվեստորեն😀 Գիտեի որ կստացվի, բայց որ այսպես` չէի սպասում: Հիմա էլ մտածում եմ` չսկսե՞մ չափածոյի մեջ ստեղծագործել:😛 Ստորև ներկայացնում եմ և օրիգինալ, և թարգմանված տարբերակները:Վայելեք, գնահատեք ու մեկնաբանեք  :) Հ.Գ. Շատ շնորհակալ եմ արաբերենի իմ դասախոս Ա.Հախումյանին` ինձ ոգևորելու և խրախուսելու համար:🙂

نزار قباني

أيظن

(نزار قباني)

أيظن أني لعبة في يديه                  أنا لا أفكر في الرجوع إليه

اليوم عاد كأن شيئا لم يكن              و براءة الأطفال في عينيه

ليقول لي إني رفيقة دربه                و بأنني الحب الوحيد لديه

حمل الزهور إلى كيف أرده              و صباي مرسوم على شفتيه

ما عدت أذكر و الحرائق في د          كيف إلتجأهت أنا إلى زنديه

خبأت رأسي عنده كأنني                 طفل أعادوها إلى أبويه

حتى فساتيني التي أحملتها              فرحت به و رقصت على قدميه

سامحته و سألت عن أخباره            و بكيت ساعات على كتفيه

و بدون أن أدري تركت له يدي        لأنام كالعصفور بين يديه

نسيت حقدي كله في لحظة               من قال إني قد حقدت عليه

كم قلت إني غير عاْئدة له                و رجعت. ما أحلى الرجوع إليه

Կարծո՞ւմ է

(Նիզար Կաբանի)

Արդյո՞ք կարծում է` խաղալիք եմ իր ձեռքին,

Իսկ ես չեմ մտածում վերադարձի մասին:

Այսօր վերադարձավ` ոչինչ չասելով պատահածի մասին,

Իսկ աչքերում անմեղություն` հատուկ երեխային:

Ասելու, որ ես եմ ուղեկիցն իր ճանապարհի

Եվ որ միակ սերն եմ իր կյանքի:

Հավաքել էր ծաղիկներ, որոնց ինչպե՞ս ես մերժեմ,

Եվ իմ սիրո հետքը նրա շուրթերին չնկատեմ:

Չեմ վերադառնալու. հրդեհ կա արյանս մեջ,

Բայց ախր ինչպե՞ս չկծկվեմ նրա ձեռքերի մեջ,

Չթաքցնեմ գլուխս նրա գրկում,

Ինչպես երեխա`վերադարձված ծնողների տուն:

Կարծես հագիս շորերն ուրախացած`

Պարում են նրա ոտքերին կանգնած:

Ներեցի` իր նորություններից հարցրեցի,

Եվ նրա ուսերին ժամերով արտասվեցի:

Եվ անկախ իմ կամքից տվեցի ձեռքս նրան,

Որ ճնճղուկի պես քնեմ ձեռքերում նրա:

Մոռացա ողջ ատելությունն իմ մի ակնթարթ,

Եվ ո՞վ ասաց, որ ատել եմ մի պահ:

Քանի, քանի անգամ եմ ասել, որ չեմ վերադառնա Եվ……………..վերադարձել…

Որքան հաճելի է վերադարձը քեզ մոտ…

© Թարգմանությունը` Դիանա Եղիազարյանի

11 thoughts on “

  1. Դին, ընտիր էր: Իսկ այս տողերն ինձ ուղղակի ցնցեցին` ” أنا لا أفكر في الرجوع إليه” :)))))))))))))))))))))))))))))))

  2. ….إلتقينا مرَّة واحدة فقط في الجامعة و نظرْتُ هُنيهةً في عينيكِ ملتمعتين

  3. Ծանուցում՝ الحب المستحيل |

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s